De tijd vliegt…

Ik ben hier 8 maanden, klinkt lang maar wil hier stiekem nog langer blijven dan eind juni, dit is echt mijn nieuwe leven, mijn nieuwe realiteit. Het is zo anders dan België, het is echt een tweede totaal ander leven en op een manier ben ik ook een andere versie van mezelf, maar dat is alleen maar interessant en fijn. Twee maanden sinds ik voor het laatst schreef, mijn vrienden hier herinnerden er mij aan dat ik nog eens moest schrijven, hun google vertaler mist mijn vreemde Nederlandse woorden al. Twee maanden geleden omdat het leven ook maar het leven is en ik het gevoel heb dat dat nu ook weer niet zo interessant is voor jullie om te weten wat ik zo allemaal doe. Kort samengevat heb ik de laatste twee maanden twee weken paasvakantie gehad, waarin ik van alles heb gedaan en het eiland beter heb leren kennen, we vierden uitgebreid mijn gastzus haar verjaardag, daarna terug school, ik speel nog altijd toneel, ook was er bloemenfeest (Madeira is bekend om zijn bloemen, en er was een parade en zo, heel gezellig), in de weekends vaak uitgaan of (verjaardag)feestjes, vaak proberen zwemmen (wat niet altijd lukt door het vreemde weer, vaak zijn er vier seizoenen op een dag in Madeira of is het de ene dag echt lekker warm en de andere dag regent het), ook vierden we mijn verjaardag heel goed, ik heb er enorm van genoten, ik kon mij geen betere verjaardag voorstellen. Ik word hier omringd door écht lieve mensen die ik écht ga missen. Ik mag nog niet te veel denken aan eind juni, maar de tijd tikt en dat is behoorlijk eng. Ik probeer dan ook echt van elke dag te genieten en daar slaag ik vrij goed in 🙂

Ik ga gewoon heel veel foto’s hierbij invoegen, die zeggen ook al veel!

Als jullie vragen hebben, zeker stellen!

Dikke knuffels aan iedereen EN natuurlijk mis ik jullie ook allemaal wel!!

 

Een half jaar = 6 maanden

Anderhalve maand sinds mijn laatste bericht. Dat komt omdat mijn leven hier zo wel zijn gangetje gaat en ik niet elke dag voel dat ik iets speciaal doe. Het is al maart, ik ben hier 6 maanden en dat is echt al lang maar ook fijn omdat ik mij echt thuis voel, ik weet al hoe het leven hier loopt al doen sommige ontdekkingen mij toch af en toe beseffen dat dit helemaal niet België is en mijn omgeving waarin ik ben opgegroeid en die ik altijd zo normaal vond. Ik leer hier enorm hard dat die vertrouwde omgeving helemaal niet zo vanzelfsprekend is en dat ik echt een gelukkig kind mag zijn dat ik ze heb. Wij beseffen niet hoe goed en gemakkelijk ons leven is, of ik besefte dat alleszins niet echt tot ik naar hier kwam. Dat maakt het soms ook moeilijk, omdat ik die omgeving al een hele tijd niet gezien, gevoeld, geroken heb en dat het nog eventjes zal duren. Ik heb dus zeker ook momenten van gemis, en soms is dat echt hard. Maar dat gaat terug over en ik heb nog geen moment getwijfeld over mijn verblijf hier.

Het doet deugd om een jaar een ander leven te hebben, nieuwe mensen, nieuwe dingen, nieuw eten, nieuwe manieren om iets aan te pakken en zonder enige stress of druk. Want ik ga hier wel naar school, maar mijn punten maken eigenlijk niets uit. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat ik niets doe of mijn best niet doe, want zo ben ik wel, dat weten jullie wel. School gaat nog altijd goed, de voorbije week zwemles gehad op school, want deze school heeft een zwembad, wat echt leuk is vind ik. Onlangs was het ook theaterfestival op school: 1 week samen met de toneelgroep geen lessen volgen, 2 toneelstukken spelen (waarvoor ik de laatste weken veel repetities had en dus veel op school was) en verder andere scholen helpen met wat ze nodig hebben, mensen opmaken, stukken aankondigen: werken dus, maar niet té hard, zuiders betekent vaak wat meer op ’t gemak. Op het einde van deze volle, intense en bovenal geweldig toffe week, won onze groep verschillende prijzen en ook ik won iets klein: een ‘louvor’.

Begin februari was Franziska jarig, dat hebben we natuurlijk goed gevierd met vooral veel eten.

Ook was het Carnaval, amai, dat lijkt echt al lang geleden. Dat betekent twee parades: eentje een beetje zoals in Rio de Janeiro (heb er jammer genoeg niet zo goede foto’s van), en eentje voor amateurs waar mensen de draak steken met politici en verscheidene figuren uit het Portugese dagelijkse leven, daar verstond ik dus niet alles van. Ik ben natuurlijk wel naar beiden gaan kijken! Ook betekende dat veel uitgaan, want we hadden vakantie :). Verder was de beste vriend van Roxy hier, José uit Porto, dat was ook fijn om hem nog eens te zien!

Ook heb ik nog wat mooie uitstapjes gemaakt met mijn familie en vrienden en ook nog een paar keer gekookt voor mijn gezin en eindelijk nog eens naar de cinema. Oh wat mis ik de Gentse, gezellige cinema’s.

 

PS: ik heb nog eens een Stella Artois gedronken!!!!!!!!!! Hiep hoi!

PPS: Veel groetjes en kusjes aan iedereen en binnen 3.5 maanden sta ik daar al terug in ons Belgenlandje 😉

De helft

Eerst en vooral sorry dat het zo lang geleden is dat ik iets heb geschreven. Voordat ik vertrok dacht ik dat het gemakkelijk zou zijn om een blog regelmatig bij te houden, maar blijkt dat dat echt nog moeilijk is. Soit, ik probeer! Intussen zit ik al aan de helft. Dat zorgde deze week voor een soort (zelf)evaluatie in mijn hoofd: veel nagedacht dus. Nog steeds gaat de tijd op een manier heel erg snel maar anderzijds ook traag. Voor ik het vergeet te zeggen: ik mis jullie wel echt af en toe.

Ik was geëindigd bij het begin van de vakantie. Tijdens de vakantie is Jef hier geweest, met hem en mijn ouders (Beatriz moest werken), hebben we veel kunnen zien van het eiland. We hebben veel gedaan, maar zijn ook gewoon bij elkaar geweest. Ik heb er enorm van genoten, en hij ook. Maar het was niet altijd gemakkelijk, de Belgische en Portugese wereld gemengd.

Het was ook kerstmis en nieuwjaar. Beide avonden waren best vergelijkbaar met België, maar op een manier ook helemaal niet. Ik vind het moeilijk om uit te leggen. Hete vuurwerk hier was alleszins prachtig en oorverdovend, ook waren er veel boten om te kijken naar het vuurwerk. Ook Noite do Mercado, de 23ste is iets typisch hier. Allemaal kraampjes op straat en de straten vol mensen, drank en lawaai. Een beetje Gentse Feesten voor 1 nacht.

Ik heb ook açorda leren kennen, een soort soep met warm water, tijm, brood en gepocheerde eieren: heel vreemd maar wel een keer lekker.

IMG_20160102_210257428

De laatste dag van de vakantie maakten Jef en ik pannenkoeken en stoverij. We gingen die dag ook naar Curral das Freiras, ongelooflijk mooi. Daarna nog kastanjelikeur drinken en kastanjebrood eten, dat laatste was heel lekker. Iedereen vond het heel erg lekker.

In januari begon school dan weer, de dagelijkse routines en gewoontes. Op drie koningen at ik Bolo Rei, wat ik echt niet lekker vind.

Vorig weekend is Salome, het meisje uit Canada dat in Calheta woont, naar Funchal gekomen voor een namiddag, het was zo gezellig. Ook Clara en Franziska waren er. Dit weekend is Salome trouwens heel het weekend gebleven. Ook heb ik Hanna leren kennen, een meisje uit Zweden maar ze vertrekt zondagnacht al weer naar huis.

Zaterdag deed ik met mijn familie een levadawandeling van 20 km, daarna was ik behoorlijk kapot. Zondag ging ik naar Paul da Serra en in de namiddag, voor Salome terug naar huis ging, maakten we pannenkoeken 🙂

Veel liefs en kusjes uit het nog steeds warme Madeira

Als je vragen hebt, zeker stellen!

X

Iets meer dan 3 maanden

 

Intussen ben ik hier al meer dan drie maanden, al bijna 1/3 van mijn tijd hier. Een week geleden hadden we een toets in de extra Portugese les en moesten we een tekst daarover schrijven. Ik schreef toen dat 3 maanden echt heel veel is, maar ook echt heel weinig in verschillende opzichten. Ik denk dat het zo voelt omdat ik hier niet ben om te reizen, maar om te leven. Ik doe niet elke dag iets speciaal, ik leef hier zoals ik in België leef, maar dan met andere vrienden, ander eten, een andere taal, een andere sfeer, een andere familie, een andere school, op een andere plaats.

Soit, de vakantie is hier begonnen en ik heb geen examens gemaakt want die zijn er alleen in juni. Heb wel een ‘rapport’ gekregen, met behoorlijk goeie punten, maar op zich maakt dat niets uit want dit jaar telt toch niet mee. Het laatste wat ik op school heb gedaan is theaterrepetitie voor het nieuwe toneelstuk, waarin ik heel wat tekst zal moeten zeggen, in het Portugees uiteraard, maar dat is voor februari/maart. Ik kijk er wel naar uit! Verder gaf ik samen met Franziska en Roxy een presentatie aan de klas van onze leerkacht extra Portugees over uitwisselingsstudent zijn, in het Portugees! Het was vree wijs en onze leerkracht was heel trots. We zijn dan ook samen een ijsje gaan eten om de vakantie in te luiden. Portugees begint trouwens écht goed te lukken. Al versta ik natuurlijk nog niet alles en kan ik nog niet alles zeggen.

En goh, wat heb ik nog gedaan? We hebben het Middeleeuwse theaterstuk nog eens op nieuw gedaan. Wat heel wijs was.

Ook ging ik met Carla en Ricardo naar de arraial van São Martinho: bolo do caco com chorizo en een crêpe gegeten. Ook heb ik Laranjada gedronken, typisch om te drinken tijdens een arraial. Ik proefde ook Malassada, een soort platte, grote oliebol heel lekker dus. Ook was er Ginja, een soort kriekenlikeur, maar dat heb ik niet geprobeerd.

Ben eens een dag naar Ponta do Sol, Praia dos Anjos en Camara de Lobos gegaan met Luisa en mijn gezien. Supermooi allemaal en heel gezellig. Ik dronk mijn eerste Nikita, iets typisch van hier, soort van pina colada, maar toch anders. Ook bezocht ik Monte en Terreiro da luta.

Ook doe ik vaak eens vrijwilligerswerk, dan geef ik met Carla en heel wat andere vrijwilligers overschotten van eten van hotels aan de daklozen in de Mercado.939375_10207135830948549_475144049_o

Heb balletjes in tomatensaus met puree gemaakt voor mijn gastgezin. Ze vonden het heel lekker. Na een beetje rusten deden we een zondagnamiddag ritje. Niemand te zien want het regende in de bergen. Uiteindelijk reden we door tot Ribeiro frio en zelfs tot Porto do cruz.

27/11 was het Benção das Capas. Dit is een soort afstuderen, typisch van op het eiland. Iedereen heeft dezelfde kleren aan en zo loop je van de school naar de kathedraal. Daar is er een mis en doet iedereen de capa aan bij de persoon die rechts van je staat. Na de mis worden er foto’s gemaakt en eet je met vrienden of familie. Het leukste gedeelte van de dag vond ik het bal ’s avonds.

Oh en op 5/12 heb ik meegelopen in een modeshow van een ontwerpster op dit eiland, Patricia Pinto. Ik was met Matilde eens naar haar winkel gegaan omdat Matilde iets wou kopen. Toen vroeg ze mij of ik misschien wou meelopen. Ik vertelde haar dat ik nul komma nul ervaring had, maar dat vond ze niet erg, ze gingen het mij allemaal wel leren. De weken daarna ging ik vaak naar haar atelier en leerde ik ‘lopen’. In totaal echt een wijze ervaring, maar weet niet of model zijn echt iets voor mij is, haha.

De dag erna was het Sinterklaas. Mijn Belgische mama en mijn gastmama hadden ervoor gezorgd dat ik toch cadeautjes en lekkers kreeg, wat echt superlief was. Ook al had ik mijn schoen niet gezet! Ik was er enorm blij mee. Ook was het die dag de verjaardag van Luisa. In de namiddag ging ik naar haar huis, we aten taart en dronken thee. Ook gaf ik haar mijn zelfgeschreven Portugese verjaardag brief, die wel voor wat hilariteit zorgde vanwege de fouten maar ook voor heel wat ‘ohhhh’. Het was heel erg gezellig.

Kerstmis is hier trouwens al vroeg begonnen. De stad hangt vol lichtjes, maar echt vol. Ook is er een kerstmarkt, waar Beatriz werkt, samen met veel andere meisjes, in kerstmispakjes om foto’s te nemen met toeristen. Ik hang daar de laatste dagen dus vaak rond met vrienden. Heb ook al canja (soort kippensoep) gegeten op de kerstmarkt. Ook onze kerstboom in huis staat er al van begin december. Ik heb het gevoel dat Kerstmis hier nog een grotere bedoening is dan in België, maar ik vind het allemaal heel gezellig.

Ik amuseer mij hier echt en voel mij echt goed, al is het natuurlijk niet elke dag rozengeur en manenschijn, maar dat hoort er bij. Verder wens ik jullie allemaal fijne feestdagen: een zalig Kerst en een gelukkig nieuw jaar. Geniet!

Dikke zoenen. En als je vragen hebt, stel ze gerust!

Tot in 2016!

Bijna 2 maanden

Ik ben hier over een paar dagen 2 maanden. Op een manier lijk ik hier veel langer te zijn, omdat ik hier echt wel al veel mensen ken en al een routine in mijn leven heb en al veel gewoon ben. Maar op een andere manier lijk ik hier veel korter te zijn. Ik kan mij nog steeds niet 100 % perfect oriënteren en weet nog niet alles zijn. Waarschijnlijk ligt dat aan alle kleine, kronkelende straatjes en het feit dat je enorm veel manieren hebt om op een bepaalde plaats te geraken. Ook de taal is nog altijd moeilijk. Ik merk dat ik al veel meer versta maar spreken is nog steeds langzaam. Ook heb ik hier nog geen beste vrienden. Al heb ik wel het gevoel dat veel mensen om mij geven. Waardoor ik mij de laatste tijd echt heel goed voel. Maar toch had ik verwacht dat de taal leren en echte vrienden maken sneller gingen gaan. Met mijn klas gaat het trouwens wel al beter. Doordat ik al meer Portugees kan praten is het echt gemakkelijker om te communiceren en heb ik meer plezier in mijn klas.

12227958_10206911662024466_2123419702_o 12218832_10206911661944464_30843973_o

Soit, waar was ik gebleven? Bij verkiezingen. Dat lijkt echt al lang geleden. Intussen is het Canadese meisje hier een weekend blijven slapen, wat heel leuk was om haar nog eens terug te zien. Dat weekend deed ik ook vrijwilligerswerk om voedsel en spullen voor straatkatten en –honden in te zamelen en gingen we samen uit.

12186163_10206842999667950_1143561136_o  12182026_10206843004068060_867072393_n received_10153615383808150

En het hoogtepunt was zondag. Toen reden we naar Caniçal. Daar was er een prachtige Miradouro. Daarna reden we nog wat verder en startten we de wandeling naar Ponto do São Lourenço. Prachtige wandeling, prachtige plaats, echt geweldig om in de bergen maar toch naast de zee wandelen. Ook speciaal omdat je links de zee ziet en rechts de zee ziet. We aten een bolo do arroz in Machico, iets typisch van daar.

IMG_20151018_142850 IMG_20151018_151615 IMG_20151018_154905  IMG_20151018_161119 IMG_20151018_162749 IMG_20151018_163310 IMG_20151018_163648 IMG_20151018_164057 IMG_20151018_175445 IMG_20151018_181501 IMG_20151018_153052600

Vrijdag gingen Roxana, Salome, Franziska en ik naar Porto. Dat was super. Rond de middag landden we en heel de namiddag lieten twee AFS vrijwilligers ons de stad zien. Dat was echt super. Ze vertelden veel over de stad en toonden ons echt alles. We waren zo gelukkig. De rest van het weekend deden we AFS activiteiten (spelletjes, internationaal diner, reflecteren over de eerste weken) en hadden we veel tijd om met elkaar te praten. Op die twee dagen heb ik zo veel mensen echt goed leren kennen. Dat weekend gaf mij zin in reizen, mensen leren kennen. Het gaf mij zoveel nieuwe energie!

11653483_10206842993427794_1132725192_n 804629_10206842993267790_651947261_n 12182228_10206842993747802_1810160923_n 12182294_10206842993547797_1843125964_n 12180953_10206843001147987_862030657_o 12178103_10206846842444017_1597414581_n 12188263_10206846842364015_1121970764_n IMG_20151023_130231 IMG_20151023_155931 IMG_20151023_161018 IMG_20151023_161055 IMG_20151023_165517 IMG_20151023_165734 IMG_20151023_170658

12176212_10206842994427819_2120002409_o 12177240_10206842995347842_105577283_o

Zondagnamiddag waren we terug op Madeira en ging ik met Paula, Franziska, haar gastzus Clara en een vriendin Clara naar Pico de Arieiro, tweede hoogste berg van Madeira. Was wel wijs, maar we zagen niet veel door de mist. Het was 10 graden! Echt koud voelde dat. Lang geleden dat ik die temperatuur had gevoeld.

Het weerzien met mijn gastgezin ’s avonds was heel leuk. Dit gezin voelt echt meer en meer als een echt gezin.

IMG_20151025_174751798_HDR IMG_20151025_174444533 IMG_20151025_174347449

Het weekend daarna deden Beatriz en ik een halloweenlunch hier thuis. We maakten van alles, vooral Beatriz (zij is echt goed in koken). Er kwamen 10 vriendinnen ofzo, waarmee we horrorfilms keken. ’s Avonds bleven de meeste meisjes hier dan ook eten en daarna gingen we naar het Halloweenfeest dat de lista organiseerde. Dat was echt een superwijze avond en nacht!

IMG_20151031_132321 12197221_10206883367477120_593955398_o 12210754_10206883367437119_443315578_o 12186091_10206883368317141_686114588_o 12194928_10153349753179195_7277908611524908145_o

De dag erna gingen we eten met vrienden van Carla en Ricardo en toonden ze mij Jardim do Mar, waar het jammer genoeg regende. Daarna reden we naar Calheta, waar het niet regende. Daar gingen we naar het dak van een hotel om het uitzicht te zien.

12194067_10206883325436069_1063134130_o IMG_20151101_175837 IMG_20151101_175640972 IMG_20151101_181300945_HDR

Deze week deed ik een uitstap met de kunstrichting naar Ribeiro Frio, we waren dus met twee klassen. Dat was echt een heel leuke voormiddag. We deden een levada (wandeling naast een soort irrigatiekanaaltje, iets typisch op Madeira) om naar een uitzichtspunt te gaan. Daar moesten we de bergen tekenen. Daarna wandelden we terug om een aquarel van de rivier te maken. Mijn tekeningen waren beiden behoorlijk verschrikkelijk maar dat is oké omdat ik nog aan het leren ben.

IMG_20151104_094435 IMG_20151104_094341 IMG_20151104_094213 IMG_20151104_092228 IMG_20151104_090851 IMG_20151104_090706

Dit weekend ging ik met Beatriz eten en naar de nieuwe Bond film. Vond het wel jammer dat ik dat niet met mijn broer kon doen, want dat was intussen wel een kleine traditie. Ook mis ik het om met Jef naar de film gaan. Maar met Beatriz was het ook echt supergezellig. We hebben ons geamuseerd op onze ‘date’.

Er was ook een verjaardag etentje van een meisje uit de theaterklas. Heb ik al verteld dat ik theater doe trouwens? Volgende week is er een kleine opvoering met middeleeuwse gedichten waarin ik er ook 1 moet zeggen. We repeteerden de laatste tijd dus wel vrij veel. De mensen in de toneel groep zijn echt wijs, warm en geïnteresseerd. Ik voel mij daar heel erg op mijn gemak.

Verder ben een paar keer gaan lunchen bij Franziska en haar gastzus Clara, wat altijd heel leuk is. En het is hier ook tijd van de kastanjes (castanhas in ’t Portugees). Lekker! Ik kreeg ook al Belgische dingen opgestuurd zoals eten en brieven, wat mij echt blij maakt. En mijn Nederlands gaat achteruit, nu al, ik merk het echt vaak. Help. Het regent hier ook soms, echt hard. En verder zijn er nog steeds veel zonnige en warme dagen, waarop je spijt hebt dat je een jeansbroek aanhebt.

IMG_20151104_074318 IMG_20151102_182454 IMG_20151020_123033

Intussen ga ik ook gewoon naar school, doe het nodige huiswerk en studeerwerk en doe ik ook wel eens gewoon niets. Vorig jaar had ik het vaak zo druk, de rust die ik hier heb doet echt veel deugd.

PS: een knuffel voor Sara als je deze tekst weer allemaal hebt vertaald via google translate 🙂

Over schreeuwen en schoolpresidenten

Ja, inderdaad, verkiezingen op school. Toen ik er voor het eerst van hoorde, snapte ik er niets van. De tweede keer snapte ik er nog steeds bitter weinig van. Maar nu, ja, ik snap het ongeveer.

Dus, de laatstejaars hier organiseren feestjes, een bal en uiteraard de eindreis. Bij ons een gekke of niet zo gekke reis, meestal heel erg wijs, met leerkrachten. Toch? Hier een week feesten, meestal in Spanje en sowieso zonder leerkrachten (gaan er bij jullie leerkrachten mee, heu?, hahahahaha).

En blijkbaar is het echt een traditie van hier, van Madeira, en dan nog wel ontstaan in de school waar ik een jaar lessen volg, Liceu Jaime Moniz (trouwens, wie die man, Jaime Moniz, is, weet niemand echt zeker). Eerst vormen zich twee lijsten ‘listas’ (A en B) met elk aan het hoofd een president, hoofdverantwoordelijken en onderverantwoordelijken. Achter deze mensen staat dan nog een heel team van andere mensen die hard of minder hard meewerken en supporteren. En schreeuwen, vooral schreeuwen. Maar daar kom ik nog toe.

Nu is mijn gastzus een van de vrienden van de president van lista A. Aangezien ik toen ik hier toekwam niemand anders kende, ging ik vooral om met allemaal mensen die supporteren voor die lijst. Er waren 2 feestjes en er werd veel over gepraat. Tot het deze week zo ver was. Woensdag 14/10 waren het verkiezingen. Maar vooral de drie dagen daaraan voorafgaand waren de moeite waard. Het begon zondag. Toen werden de gratis t-shirts uitgedeeld ‘Vota A’. Ik denk dat jullie allemaal verstaan dat dat ‘Stem A’ betekent. (Oh ja, de kleur van de lijst is rood, dus rode t-shirt, rode lippenstift, rode nagellak). ’s Avonds, of eerder ’s nachts gingen we naar de straat aan de school om deze te versieren en spandoeken op te hangen om de twijfelaars te overtuigen, en vooral omdat het gewoon leuk is. Na amper 3u slaap, stonden we de volgende ochtend om 7u20 aan school, waar het schreeuwen en toeteren zo’n kwartiertje later begon. Twee groepen mensen tegenover elkaar, proberend elkaar te overstemmen met klank en beeld. Vrij amusant, grappig, sterk, vermoeiend, maar vooral heel serieus. (Iedereen nam het echt wel heel serieus, wat ik niet had verwacht). Elke pauze een beetje hetzelfde, al was het dan in de school, met een dj, luide muziek en nog meer volk.

Dinsdag stond ik op met een pijnlijke keel, dus die dag iets minder luid geschreeuwd. Maar het scenario was hetzelfde. Woensdag was dan de grote dag der verkiezingen. Het was echt met een stemkotje en je moest je leerlingenkaart afgeven wanneer je binnen was. Oh en je naam werd ook afgeroepen (vrij grappig wanneer Portugezen ‘Soenens’ proberen uitspreken).

En dan om 15u, ik zat in de extra Portugese les, hoorde ik gejuich. EN JA! Lista A had gewonnen. Dik feest, op straat, natuurlijk. Maar zonder mij. Door weinig slaap en intussen veel keel- en hoofdpijn dacht ik dat het gezonder zou zijn om te passen. Donderdag ben ik een dagje thuis gebleven, want ’t was intussen echt serieus geworden, maar no worries want vandaag voel ik mij al beter. Mijn keel doet gewoon nog pijn als ik slik.

Voila. Geen vijandigheid meer op de school, geen geschreeuw meer. Alles is hier terug normaal. Maar ’t was echt, echt wijs en interessant om al die jonge mensen er zo voor te zien gaan, met veel vuur en wilskracht in hun ogen.

12122861_875497692547289_4180890699230563289_n  12087293_985976604757650_6311092503578277268_o 12088103_874495725980819_7558310593143834223_n 12140912_985974711424506_4107540131828810891_o 12165199_10206786119285976_2050039173_o  12166941_10206786118525957_60183861_n  12167752_10206786127446180_1819556589_n

1 maand

12 oktober. Dat wil zeggen 1 maand en 1 dag in Portugal. En 29 dagen op Madeira. Het is 3 weken geleden dat ik iets heb geschreven, omdat ik het gevoel had dat het leven hier gewoon zo wel zijn gangetje gaat, zonder veel speciaals. Maar als ik terugdenk aan de voorbije drie weken heb ik eigenlijk echt wel veel leuke dingen gedaan.

Eerste schooldag lijkt echt al lang geleden! De school hier is enorm groot, groot gebouw, veel lokalen, enorm veel studenten (400 of 500 alleen al in het zesde jaar), ook al is de school alleen maar voor de laatste 3 jaren van het middelbaar. Mijn klasgenoten waren op het eerste zicht vriendelijk, en dat zijn ze nog altijd. Maar het is moeilijk om beter bevriend met hen te raken omdat er maar 2 van de 12 Engels kunnen. Ik doe trouwens kunst, omdat ik dat eens wou proberen en omdat het makkelijker is om niet de hele dag naar Portugees sprekende leerkrachten te luisteren. De kunstrichting bestaat hier uit 5 vakken: LO, tekenen, oficina de artes, informatica en Portugees. Qua kunst komt het dus vooral neer op veel tekenen, wat wel echt wijs is, ook al ben ik verre van de beste in tekenen. Op dinsdag en woensdag namiddag heb ik ook extra Portugese les op school, wat echt goed is en het wordt gegeven door een wijze leerkracht. De rest van de namiddagen heb ik vrij, dus vaak doe ik dan nog iets met Beatriz en vriendinnen of zijn we lekker lui thuis.

Tijdens het weekend doen we het meeste, dan gaan we ergens gaan eten of op vrijdagavond vrijwilligerswerk of naar de film of naar een feestje of maken we een daguitstap. Daar geniet ik wel van, want zo leer ik het eiland wat kennen.

Voor mijn gastfamilie heb ik al enkele Belgische gerechten klaargemaakt, zoals speculoos, die uiteindelijk wel goed gelukt is maar niet de exacte smaak heeft die hij zou moeten hebben, want ze verkopen hier bijvoorbeeld geen donkerbruine suiker. Ook maakte ik al een rijsttaart (veel werk!) maar ze was wel lekker! En spaghettisaus zoals wij hem maken thuis in België maar die niet echt smaakte zoals bij ons, het gehakt smaakt hier echt anders.. En oh ja, je moet ook een specifiek gedeelte van een dier zeggen waarvan je het gehakt wilt, ze smijten het namelijk ter plaatse in de ‘gehaktmaakmachine’. Ik had dus apart van rund en apart van varken. Bij de slagers is er dus gewoon een toonbank met gigantische stukken vlees, ze verkopen hier geen fijnere dingen zoals worstjes ofzo. Ik probeerde er te vinden, omdat ik worst met stoemp wou maken, maar de worstjes die ze hier eten zijn zo van die frankfurter worsten uit blik…

Ik voel verder dat ik echt vaak vermoeid ben door de taal en mijn best doen en heel de tijd bij mensen zijn die ik eigenlijk niet écht ken. Ik ken hier natuurlijk wel al veel mensen, maar noem die nog niet echt mijn vrienden. Ook de taal blijft heel erg moeilijk. Als mensen iets trager praten, gaat het vaak wel goed om ze te verstaan maar anders blijft het echt lastig. Zelf Portugees praten gaat beetje bij beetje, ik oefen vaak met Carla tijdens dat zij bezig is aan het eten. Maar ik blijf studeren, luisteren en proberen en ik hoop dat ik er zal geraken, want het is niet simpel om in een omgeving te zijn waar je de helft van de tijd niet echt begrijpt waarover er gepraat wordt. Mijn leven hier is dus echt wijs en de moeite maar niet altijd gemakkelijk.

En ook wil ik nog vertellen dat Carla hier heel vaak tapioca pudding maakt (echt heerlijk lekker maar eigenlijk Braziliaans) en dat ‘Bolo do caco com manteiga de alho’ echt hemels lekker brood met lookboter is. Maar ik mis Belgische frieten!

PS: Het is hier nog altijd lekker weer, gemiddeld 25 graden, wat mijn humeur echt heel goed maakt. EN mensen vinden mij hier blond, echt blond. Wat heel raar is, want mijn haar is bruin. Maar hun haar is bijna allemaal echt heel donker bruin, dus misschien dat ze daarom een andere gradatie van kleuren ofzo hebben?

IMG_20150922_190840868_HDR

oude mannen aan de Mercado dos Lavradores
oude mannen aan de Mercado dos Lavradores
Mercado
Mercado
Pasteis de Nata
Pasteis de Nata
Zelf speculoos gemaakt!
Zelf speculoos gemaakt!
Optreden van Clara
Optreden van Clara
Veel verschillende fantasmaken
Veel verschillende fantasmaken
Zee
Zee
Zee
Zee

IMG_20151006_152557449 IMG_20151007_172052638 IMG_20151008_132513803_HDR

Queijada da Madeira
Queijada da Madeira
Prachtige zee in Seixal
Prachtige zee in Seixal
Seixal
Seixal
Seixal
Seixal
Carla en Ricardo
Carla en Ricardo
Miradouro Cabo Girão
Miradouro Cabo Girão
Miradouro Cabo Girão
Miradouro Cabo Girão
Miradouro Cabo Girão
Miradouro Cabo Girão
Miradouro Cabo Girão
Miradouro Cabo Girão
Eigengemaakte rijsttaart
Eigengemaakte rijsttaart
Teresa en ik
Teresa en ik
Luisa, Beatriz en ik op een feestje van lista A
Luisa, Beatriz en ik op een feestje van lista A

Veel te ontdekken…

Vandaag ben ik exact een week hier op dit eilandje. Mijn woonplaats voor 10 maanden, nog altijd voelt het niet echt zo, lijkt het gewoon een beetje een droom te zijn.

Mijn vorige post eindigde met mijn eerste avond hier. Dan begin ik nu maar met mijn eerste echte dag… Beatriz, mijn gastzus, doet hier alles met haar vespa. En ik mag achterop! Superhandig, want we wonen te ver van het centrum om te voet te gaan, met de vespa is het maar 7 minuten. We wandelden een beetje door de stad en kochten een Portugese simkaart voor mij, dus ik had al direct een Portugees nummer. We kwamen Miguel, de broer van Carla, mijn gastmama tegen maar blijkbaar is het hier normaal dat je iedereen heel de tijd tegenkomt omdat het hier zo klein is. Beatriz toonde mij ook de school en de mercado, daar kan je vanalles kopen, vooral producten van hier. Zo waren er superveel verschillende soorten passievrucht, zoals passievrucht-banaan, passievrucht-tomaat, passievrucht-limoen enzovoort, echt heel vreemd maar super lekker. Er was ook veel ander fruit dat ik nog nooit had gezien. Alles wat je hier eet van fruit en groenten, wordt hier gekweekt. Ik heb trouwens nog nooit zo veel bananenbomen gezien.

.IMG_20150914_134820900IMG_20150914_134653778

Daarna gingen we naar een uitzicht punt, pico dos barcelos, dat was echt mooi, alhoewel het een mistige dag was. Ook gingen we naar een shoppingcenter, daar ontmoette ik vriendinnen van Beatriz. We gingen rond 16u naar huis om te eten (normaal is dat hier niet zó laat). Daarna gingen we terug naar het shoppingcenter omdat Beatriz nog iets moest ruilen. Dat vond ik niet erg want vanachter op de vespa zitten is echt leuk, en zo zie ik veel van de stad. Trouwens, niemand verplaatst zich hier met de fiets, daarvoor is het hier veel te bergachtig. Terug thuis aten we soep, rijst, salade en vis. Het was heel lekker. 

IMG_20150914_142101480_HDRIMG_20150914_142118087

De volgende dag ging ik na het middageten met Beatriz op de vespa naar school.We praatten een beetje over de twee richtingen die ik wou doen: talen of kunst. Uiteindelijk dacht iedereen dat ik beter kunst zou doen omdat niets meetelt voor mijn diploma in België en omdat ik in die richting niet heel de tijd zou moeten zitten en luisteren naar Portugees. Daarna moest ik mij gaan inschrijven in het secretariaat, amai, dat duurde lang! Franziska, het meisje uit Duitsland was daar ook om zich in te schijven. Eens thuis, kwamen er vriendinnen van Beatriz, zij waren heel lief voor mij. Toen Carla thuis was, bracht ze ons naar Calheta, een klein halfuur rijden, door enorm veel tunnels. Ze vertelde dat het vroeger 3u rijden was, zonder de tunnels. In Calheta heeft een vriendin van Beatriz, Matilde, een vakantiehuis. Ik ontmoette veel nieuwe mensen en er was een soort feestje. Het was heel gezellig!

De volgende dag bleven we de hele dag in Calheta. Dit was een moeilijke dag voor mij. Er werd namelijk niets anders gedaan dan gepraat in het Portugees, want het weer was wisselvallig dus konden we niet echt zwemmen. Dat was goed voor mijn Portugees, om naar hen te luisteren maar anderzijds ook enorm vermoeiend. Toen ik terug thuis in Funchal was, was ik echt heel moe.

IMG_20150915_195211211_HDRIMG_20150915_195206127_HDR12048962_865020520261673_1472958396_n12047640_865020550261670_739017290_n

Donderdag gingen Beatriz en ik naar de stad om prego no bolo do caco te eten. Dat is rundsvlees en vanalle andere dingen op een typisch brood van hier, met frietjes! Heeeeeel lekker! Ik dronk Brisa Maracuja erbij, dat is een soort limonade frisdrank met passievrucht smaak.

IMG_20150917_134018561_HDRIMG_20150915_184020034IMG_20150915_154959798

Daarna gingen we met /de vespa naar Garajau en namen de kabelbaan naar beneden, naar het strand. Het weer was alweer redelijk wisselvallig (wolken-zon-wolken-zon) en er was veel wind. Toch heb ik gezwommen, de zee was supermooi: helder en proper water. De rest heeft niet gezwommen, maar zij zijn België niet gewoon natuurlijk… We dronken iets in de bar en aten Tremoços, iets om bij een aperitief te drinken, het lijken olijven maar zijn het helemaal niet (zie foto van in de supermarkt hieronder).

IMG_20150917_153002615_HDR12047477_865017700261955_1806798440_nIMG_20150915_183538387

’s Avonds gingen we naar de film ‘The Visit’ met vriendinnen van Beatriz. Het was een rare en soms enge film maar wel leuk om hier eens naar de film te gaan!

Vrijdag was een rustige dag, Beatriz en ik gingen naar de stad, dronken limonade en kochten mijn buskaart

.12022996_865017563595302_1656771107_n12030871_10206653450329335_451503543_n

Daarna gingen we naar school om mijn klastitularis te ontmoeten, die er heel leuk uitziet, en om extra Portugese lessen te regelen. In de namiddag waren er vriendinnen van Beatriz thuis want ze gingen naar een fancy verjaardagsfeest. Ze zijn echt altijd heel lief voor mij, ik voel mij echt al op mijn gemak bij hen. Na het avondeten gingen Carla en ik samen met een andere mevrouw naar een hotel om het eten dat overbleef van het buffet te gaan ophalen. Daarna reden we naar de ‘Mercado dos Lavradores’, waar ik al eerder was geweest en al die verschillende passievruchten had geproefd, en stelden daar een buffet op voor de daklozen samen met andere vrijwilligers. Carla heeft hier zo’n beetje de leiding over en doet dit elke vrijdag om de twee weken. Verder is er een heel team, waardoor er elke avond eten wordt voorzien voor dakloze mensen. Het was hard, interessant maar ook schrijnend werk om te doen. Daarna gingen we nog iets gaan drinken.

12021774_1056270677719398_1037513049_n12032332_1056270744386058_83968069_n

Zaterdag gingen Francesca, Carla, Beatriz en ik sushi eten, daarna gingen we shoppen en toonde Beatriz mij veel plekjes in en rond de stad.

12026572_10206661260884594_1711216589_n 11998503_10206661261364606_469288286_n 12042036_10206661259764566_1652684959_n    12047711_10206661260084574_956194084_n 12048911_10206661260044573_503178842_n 12049029_10206661261484609_73438472_n

’s Avonds aten we pizza en gingen dan naar Sunset, een feest van de ‘listas’, iets hier op school waarbij je moet verkozen worden om de eindejaarsreis en het bal en zo te organiseren, waarover later meer, want weet zelf ook nog niet goed hoe dat allemaal werkt. In oktober zijn het verkiezingen. Daarna gingen we uit, naar de disco, de enige in heel Funchal, maar ’t was wel vree wijs!

Vandaag, zondag gingen we aspetada gaan eten ergens in de bergen. Dat is vlees op een stok en die stok/spies hangt aan een draad, waardoor het vet en zo er af drupt. Daarbij aten we enkele typische dingen uit Madeira!

12023097_865628106867581_1573716753_n

Mais
Mais
Ik probeerde te verstaan wat dit is, maar ik weet het nog steeds niet. Het is wel lekker
Ik probeerde te verstaan wat dit is, maar ik weet het nog steeds niet. Het is wel lekker
Bolo do caco com manteiga de alho
Bolo do caco com manteiga de alho
Ananas uit het vuur op een stok als dessert. Zoals ze met het vlees ook doe. Let op de Portugese vlag op de achtergrond :)
Ananas uit het vuur op een stok als dessert. Zoals ze met het vlees ook doen. Let op de Portugese vlag op de achtergrond 🙂

Voila dat was het zo een beetje. Of nee: morgen is mijn eerste schooldag. Dit is mijn lessenrooster:

12042257_10206653458489539_1507187846_n

En dit is een foto van de cadeautjes die ik vorige zondag kreeg toen ik toekwam. Mijn gastgezin is trouwens nog steeds fantastisch lief. Carla en Ricardo zijn warme en lieve mensen en Beatriz doet enorm haar best voor mij, ze neemt mij overal mee naar toe en laat mij zo veel mogelijk zien.

12047449_10206653450489339_562505593_n

En verder vinden ze het raar dat Belgen kippen in hun tuin houden, gewoon voor de eieren en niet voor het vlees.

Voila! Dikke kussen en knuffels van op dit geweldige eiland waar ik elke dag een beetje meer Portugees leer, ook al blijft het echt heel moeilijk en bijna onbegrijpelijk. Maar dat zal wel beteren als ik naar school ga en Portugese les krijg.

Até logo! Beijinhos!

Eerste dagen

Op 11 september voor laatste keer in België ontbeten, naar de luchthaven gereden, laatste momenten met mijn mama, Jo en Jef. Want had de avond ervoor al afscheid genomen van papa en Emma. Dat voelde vreemd aan, maar ook heel oké. Ik besefte het op de luchthaven allemaal niet, nog steeds niet trouwens. Ik wist gewoon dat het de laatste omhelzingen en zoenen waren voor 10 maanden, maar het drong niet echt echt echt tot mij door. We zwaaiden tot we niet meer konden. Daarna ging alles vlot en opeens waren Bob en ik in Lisboa. Daar zochten we naar de andere AFS’ers, waarmee we de bus namen naar onze verblijfplaats voor twee nachten. Het was een gigantisch gebouw, maar ’t was niet alleen voor ons. Het leek op een soort modern klooster/hotel/…? Ik heb vandaag al met veel mensen kunnen praten, degenen die naar Madeira gaan, zijn echt leuk! Het is hier vrij warm, ik kan de zee zien en het eten is lekker: soep, kip, rijst en veel cake.

De volgende dag opstaan en direct Engels beginnen praten voelt heel raar, ik begin vaak in het Nederlands te praten tegen mensen. Het was een mooie dag vandaag, de activiteiten waren typisch AFS, maar wel leuk. Na het avondeten was er eerst een rustige, emotionele activiteit: veel mensen moesten huilen. Daarna deden we talentenshow, eigenlijk zong of danste iedereen gewoon een beetje. Het duurde tot 1u30, alles was een beetje uitgelopen. Die Portugezen toch he!

Vanochtend ontbeten we, deden we een spel, een quiz en kregen wat praktische informatie. Om 13u namen we de bus naar de luchthaven. Dan gingen Franziska uit Duitsland, Salome uit Canada, Roxana uit Dominicaanse Republiek (andere meisjes die naar Madeira gaan) en ik door de douane en zo en namen we het vliegtuig naar Madeira. Eerst was er een klein probleem want Franziska was haar paspoort vergeten waar het AFS kamp was. Maar uiteindelijk was haar ziekteverzekeringskaart ook oke. Het was echt leuk met hen, we hebben veel gepraat en gelachen. Roxy toonde foto’s van de Dominicaanse Republiek, echt gek, het is daar supermooi en paradijselijk. Toen het vliegtuig landde, waren we echt nerveus. En dan, eindelijk, zagen we onze gastfamilies. We zeiden hallo, praatten en namen foto’s met iedereen samen: de vier families en de vier studenten. Het was vreemd, maar anderzijds ook direct echt wijs en normaal. We reden naar huis, ik installeerde mij een beetje en gaf cadeautjes aan mijn gezin. Zij gaven mij een boekje over Madeira en chocolade met typische Madeira figuurtjes, dat was heel lief. Hier in huis drinken ze een soort frisdrank met passievruchtsmaak, echt lekker, en blijkbaar heeft het al prijzen gewonnen. ’s Avonds kwam de broer van Carla eten, en ook zijn vrouw, dochter en Carla’s ouders waren er. Het was heel gezellig. Carla’s ouders zeiden niet veel tegen mij omdat ze geen Engels kunnen, de rest leerde mij enkele Portugese woordjes en het was eigenlijk echt gezellig. We aten Bacalhau à brás, echt super lekker. Beatriz had een chocoladetaart gemaakt, die we als dessert aten. Daarna dronken we chá (thee). Ik voel mij echt wel goed en kijk uit naar deze week!

Beijinhos (Portugese kusjes)!